Çalmüftüsü. Millî mücâdele mücâhidlerinden. Denizli`nin Çal ilçesine bağlıSüller köyünde doğdu. 1952 (H.1372) yılında vefât etti.
Küçük yaştan îtibâren ilim tahsîlinebaşladı. Önce köyünde, sonra da Denizli`de ilim tahsîline devâm etti.Bu yıllara dâir hayâtı hakkında fazla mâlumat yoktur. Onun hakkındabilinenler daha çok Anadolu`nun işgâli yıllarına âittir.
14 Mayıs 1919`da İzmir`in işgâli ilememleketin acılar içine düştüğü yıllarda Ahmed İzzet Efendi Çal`damüftü olarak vazîfe yapmaktaydı. Halkın ne yapacağını şaşırdığı okaranlık günlerde pekçok defâ Çarşı Câmii şerîfinde, hükûmet önündekimeydanda dînî nutuklar söyledi. Halkı mukâvemete teşvik etti. Kendisinegelenleri ümitsizliğe kapılmadan teşkilâtlanmaya sevketti.
Kaymakam Fazlı Güleç ise; Müftü Efendi,şer`an üzerine düşen vazîfeyi yapmıştır. Bu bâbta benim de hakk-ıkelâmım vardır. Beni dinlerseniz ordularımız dağılmış, silâhı elindenalınmıştır. Askerlerimiz cepheleri bırakmıştır. Bu sebeple MüftüEfendinin söylediklerini yapmak, düşmanı gazaplandırmaktan, neticedeise onların ayakları altında perişân olmaktan başka bir işeyaramayacaktır. diye ona karşı çıkıyordu.
Bunlara karşılık Ahmed İzzet Efendi kendiifâdesiyle sözlerini şöyle nakletmektedir: Gözlerimiz görerek,bedenimizde can varken, kendimizi ve mukaddesatımızı düşmanın yed-ihabîsine, kirli eline terk ve vatana ayak basmalarına tahammüledemeyeceğimizi, behemehal müdâfaa tertibâtı almamız lâzım geldiğini,silâhsız ve vâsıtasız da olsa düşmana karşı koymaklığımızı, evvelabizleri sonra evlâd-ü iyalimizi şehîd etmeden memleketimize düşmangiremeyeceğini, hattâ hepimizi şehîd etseler bile, Allahü teâlânın izniolmadan düşmanın bu topraklara ayak basmasının mümkün olamayacağınısöyledim.
Ancak fikir birliği tam hâsıl olmadığıiçin bu hareket bir müddet için netîcesiz kaldı. Ahmed İzzet Efendikendi köyü olan Süller`e gitti. Bu sıradaki hâlini ise şöyleanlatmaktadır: Bir müddet köyümde kaldım. Burada kendi kendimi hesâbaçektim. Kalbim bana; Bu bapta sen haklısın, ısrar et, cenâb-ı Hakk`ınvâdi yerini bulacaktır. diyordu.
Ahmed İzzet Efendi bundan sonra fiilendüşmana karşı koyma hareketine katıldı. Önce Ali Kurt köyüne gitti.Burada 25-30 kişilik bir çeteye sâhib olan Dede Efe`yi düşman üzerineharekete geçmeye iknâ etti. Buradan Denizli`ye geldi. Müftü AhmedHulûsi Efendiyi görerek kendisine fikirlerini anlattı. Ahmed HulûsiEfendi çok memnun olarak kendisini tebrik etti. Sonra mutasarrıf FâikÖztırak`la görüştü. Faik Beyin; Çâresiz vaziyetteyiz. Böyle birdurumda bir kaymakam, bir mutasarrıf ve bir vâli ne yapabilir? sözleriüzerine fevkalâde celallenen Ahmed İzzet Efendi; Fâik Bey!Kaymakamlık, mutasarrıflık ve vâlilik, milletle kâimdir. Millet cayırcayır yanmaya başladı. Biz buna seyirci kalamayız. Ne yapacaksanızyapınız. Ben kudretim nisbetinde bu uğurda bir vazîfe almaya geldim.cevâbını verdi.
Ahmed İzzet Efendi bundan sonra düzenlibirlikler kuruluncaya kadar teşkil ettiği milis kuvvetleriyle bizzatsavaşlara katıldı. Ahmed Hulûsi Efendi ve Demirci Mehmed Efe ilebirlikte hareket etti. Yunanlılara ağır kayıplar verdirdi. Elinde tüfekolduğu hâlde birliklerinin en önünde çarpışmalara iştirak etti. Namazvakitlerinde emrindekilere namazı kıldırıyor sonra yine en önde ileriatılıyordu. Bu hâli ile bölge halkının gönlünde taht kurdu. Yedidenyetmişe herkesin sevgisini, saygısını kazandı.
Bu savaş esnâsında Ahmed İzzet Efendininköyü de yağma ve tahrib edilenler arasındaydı. Köyü basan işgâlbirlikleri Ahmed İzzet Efendiyi aramışlar, bulamayınca evleri vedeğirmenlerini ateşe vermişlerdi. İşgâlin kalkmasından sonra mahallîhükümet Ahmed İzzet Efendinin zararını on bin altın olarak tespit etti.Bu vakâyı haber aldığı zaman Ahmed İzzet Efendi şöyle demiştir: Bukadar serveti ve hattâ cânı fedâ etmeden dâvâyı tahakkuk ettirmek veAllahü teâlâya tam kulluk etmiş olmak mümkün değildir. Önemli olanvatan ve milletimizin, nâmus ve mukaddesâtımızın kurtulmuş olmasıdır.
Ahmed İzzet Efendi, Kurtuluş Savaşınınkazanılmasından sonra ömrünü büyük bir tevâzu ve ferâgat hissi içindeyaşayarak geçirdi. Muhitinin ve çevresinin fakir insanlarına karşıbütün varlığını sarfederek hizmete koştu. Yardımlarıyla birçokkâbiliyetli gencin, okuyup yetişmesini sağladı. 1952 yılında ebedîâleme göçtü.
1) Sarıklı Mücâhidler; s.183-191
2) Millî Mücâdelede Denizli, Ispartave Burdur Sancakları; s.67,91,92,124
AHMED İZZET EFENDİ kabir adresi konusunda bilginiz varsa lütfen 
