OsmanlıDevleti şeyhülislâmlarından. Fıkıh, hadîs, tefsîr âlimi ve büyük velî.İsmi Ali, lakabı Alâeddîn`dir. Haleb`de doğduğundan, Arabî denilmiştir.Doğum târihi bilinmemektedir. 1495 (H.901) senesinde İstanbul`da vefâtetti.
Alâeddîn Efendi, ilk tahsîlini Haleb`deyaptı. Sonra Bursa`da Yıldırım Bâyezîd Medresesinde müderris olan MollaGürânî hazretlerine talebe oldu. Yine âlimler arasında ilim dağarcığınâmıyla şöhret bulan Hızır Çelebi`den dersler aldı. Bundan sonra EdirneDârülhadîs müderrisi Fahreddîn-i Acemî`ye muid, asistan oldu. Bu sıradaŞerh-i Akâid`e hâşiye yazdı. Daha sonra Bursa Kaplıca Medresesinemüderris tâyin edildi.
Birgün Halvetî tarîkatinin ilerigelenlerinden Şeyh Alâeddîn, Molla Alâeddîn Arabî`nin evinin önündengeçip giderken durdu ve âni bir hareketle kapısını çaldı. MollaAlâeddîn çıkıp, Şeyh hazretlerini görünce, onu kitap mütâlaa ettiğiodasına aldı. Bir müddet sessiz durdular. Ancak bu kısa müddetiçerisinde Alâeddîn Arabî, dimağının feyz ve bereketle dolduğunuhissetti. Ömründe hiç duymadığı ilâhî lezzetin tadını hissetti. Derhâlmedresede ders verme görevini bırakarak, Şeyh Alâeddîn Halvetîhazretlerine talebe oldu. Tasavvuf yolunda ilerledi. Çok yüksek makamve derecelere kavuştu.
Bir müddet sonra Alâeddîn Halvetîhazretleri, Alâeddîn Arabî`ye icâzet, diploma verdi. Böylece, insanlaraAllahü teâlânın dîninin emir ve yasaklarını öğretmeye memur etti.Alâeddîn Arabî hazretleri daha sonra şeyhiyle birlikte Manisa`ya geldi.O sırada Manisa`da Fâtih Sultan Mehmed`in oğlu Şehzâde Mustafa vâliidi. Alâeddîn Arabî hazretleri ile görüşünce kendisini çok sevdi ve onabağlandı. Babası Fâtih Sultan Mehmed`e mektup yazarak, Alâeddîn Arabîhazretlerine Manisa Medresesinde müderrislik verilmesini istedi.Pâdişâhın kabûl etmesi üzerine Manisa Medresesinde dersler vererekpekçok talebe yetiştirdi. Herkes çözemediği mevzuları gelip kendisindensorardı. Manisa`da ilim ehlinin başı oldu. Kerâmetleri ile halkınsevgilisi hâline geldi. Cömertliği ile fakir fukarânın sığınağı idi.
Alâeddîn Arabî Efendi Manisa`da iken, birgün yaylaya çıkmıştı. Birisi ziyâretine geldi ve karşısında oturdu.Alâeddîn Efendi ondan rahatsız olup;
Senden pis bir koku geliyor. Sebebiniiyi düşün. dedi. O da kalkıp, her yanını yokladı. Bir şey bulamayıptekrar otururken, koynundan bir risâle (küçük kitapçık) düştü. AlâeddînEfendi;
O nedir? diye sordu. Risâleyi alıpbaktığında, içinde İslâm dînine aykırı sözler bulunduğunu gördü. Bununüzerine;
O pis kokular, bu sözlerin olduğukitaptanmış. buyurdu. O kişiden karşı çıkmak gibi bir hâl sezince;
Eğer bunu yok etmezsen, zararauğrayacağını haber veriyorum. dedi. O sırada uzaktan yangın çıktığıgörüldü. O kişi oraya bakınca;
Eyvâh! Bu ateş benim evimde. diyerekacele ve üzüntü ile evine koştu ve o risâleyi evini yakan ateş içinefırlatıp attı.
Aklî ve naklî ilimlerde üstün, tefsîr,hadîs ve fıkıhta mütehassıs olan Alâeddîn Arabî hazretleri hakkındatalebeleri şu bilgiyi vermektedir.
Uzun boylu, gür sakallı, heybet ve vakarsâhibi idi. Kışın soğuğundan etkilenmezdi. Kalbinin Allah dediğiniduyardık. Öyle ki bâzan bu yürekten çıkan ses onu ders vermektenalıkordu. Ancak susunca derse kaldıkları yerden devâm ederdi. Her geceyüz rekat namaz kılar, hafif bir uyku aldıktan sonra teheccüd namazınakalkardı. Ardından sabaha kadar kitap mütâlaa ederdi.
Alâeddîn Arabî hazretleri, Fâtih SultanMehmed`in son senelerinde günlük 80 akçe ile Sahn-ı Semân Medresesinemüderris tâyin edildi. 1495 yılında Sultan İkinci Bâyezîd Han kendisinişeyhülislâmlık makâmına getirdi. Bir yıl kadar bu görevde kaldıktansonra Nisan 1496`da vefât etti. Eyüp`te İdris Köşkü yolu üzerindedefnedildi.
Alâeddîn hazretlerinin çok çocuğu oldu.Vefâtında, çocuklarının ancak on beşi hayatta idi.
Oğullarından birisi nakletti ki:
Alâeddîn hazretlerinin bir torunuhastalanıp yatağa düşmüştü. Bu sırada şeyh hazretleri çilehânede dünyânîmetlerinden kesilmiş bir hâlde yalnız Rabbini düşünüyor, O`nutefekkür ediyordu. Hastanın babası çilehâne kapısını çalıp, çocuğunölüme yaklaştığını haber verdi ve hastanın yanına gelmesi için pekçokyalvardı. Nihâyet, hücreden çıkarıp ölüm döşeğindeki hastanın yanınagetirdi. Alâeddîn Efendi, ateşin tesiriyle rengi tamamen değişenhastanın yastığı dibinde bir süre oturup murâkabeye vardı. Sonra daşifâ âyetlerini okudu ve duâ etti. Duâsı kabûl oldu ve hasta o andaayağa kalktı. Alâeddîn Efendi çocuğun eline yapışıp, evden dışarıçıkardı. Çocuk hiç hastalanmamış gibi yürüdü ve dedesinin ölümündensonra uzun sene yaşadı.
Alâeddîn Arabî hazretlerinin eserlerindenbâzıları şunlardır:
1) Havâşin-Alel Mukaddimât-il-Erbe`a, 2)Ta`likâtün Alet-Tavdîh fî Usûl-il-Fıkh, 3) Hâşiye Alâ ŞerhuAkâid-in-Nesefî lit-Teftâzânî.1) Mu`cem-ül-Müellifîn; c.7, s.149
2) Şakâyik-ı Nu`mâniyye Tercümesi(Mecdî Efendi); s.171-176
3) Şezerât-üz-Zeheb; c.8, s.5
4) Devhat-ül-Meşâyıh; s.12
5) İlmiye Sâlnâmesi; s. 330-340
ALÂEDDÎN ARABÎ EFENDİ kabir adresi konusunda bilginiz varsa lütfen 
