Onbirinci yüzyılda yaşayıp Anadolu`nun Türkleşmesinde ve İslâmlaşmasındarol oynayan mücâhid velîlerden. Doğum ve ölüm târihleri bilinmemektedir.
1071 Malazgirt Meydan Muhârebesindensonra Oğuzların o târihe kadar Anadolu`ya yapmış oldukları akınlarondan sonra yerleşme şeklinde kendini göstermeye başlamıştı. Anadolu`yagelen Türkmenler, bozkır kültürü ile yetişmiş olduklarından, dahaziyâde kendilerinin yaşadıkları şartlara elverişli toprak arayarakdağlık bölgeleri bırakıp ovalara yerleşiyorlardı. BaşlangıçtaKızılırmak kaynaklarından Kütahya`ya kadar uzanan Orta Anadolu`nungeniş ovası, Türklerin yerleşme yeri oldu. Akabinde bu fetihler Egebölgesini de içerisine aldı.
Yirmi dört Oğuz boyuna mensup insankümeleri, Anadolu`nun dört bir yanını yeni köy ve kasabalarla süsledi.Yıllarca zulüm altında ezilmiş olan Anadolu`nun yerli halkı,İslâmiyetin güzel ahlâkı ile bezenmiş bu yeni misâfirlerine karşı öylepek sert davranmadı. Onlara yalnız halkı soyan ve menfaatlerine halelgelen derebeyleri ile, bunlara bağlı adamlar karşı çıkıyorlardı.
Rivâyete göre Denizli bölgesine gelen buTürkmen cemâatlerinden biri de Avaraslar idi. Avaras Obasının başındaasıl adı Ali olan ve Avdan Baba denilen mücâhid bir zât bulunuyordu.Avdan Baba, obanın savaşta lideri, dînî konularda da rehberi idi.Herkes bilemediği mevzûu ondan sorup öğrenirdi.
Avdan Baba, Denizli`nin Tavas ilçesiyakınlarına geldiğinde kalabalık bir hıristiyan birliğine rastladı.Oymağına bir kez daha cihâdın öneminden bahsetti. Sonunda savaştaölürse buraya defnedilmesini ve sebât edip geri çekilmemelerini, nihâîzaferin kendilerinin olacağını bildirdi. Oymağı, bu konuşmayı ağlayarakdinledi. Çünkü bu sözler onun şehîd olacağını belirtiyordu. GerçektenAvdan Baba bu çarpışma sırasında şehîd düştü. Ancak müslümanların sebatve gayretiyle zafer kazanıldı.
Avdan Baba`nın şehîd düştüğü yere derhâlbir türbe ile bir zâviye yapıldı ve burada bir köy vücuda geldi.Nitekim kurulan bu köy de Avdan adını aldı. Bugün türbesini ziyâretedenler, Avdan Baba`nın rûhunu vesîle ederek cenâb-ı Hakk`a duâ etmekteve nice arzularına nâil olmaktadırlar.
Bir gün türbenin bahçesinde yer alanağaçların tutuşması ile büyük bir yangın çıktı. Avdan Baba`nıntürbesinin de yangından kurtulmasına imkân yok gibiydi. Köylüler büyükbir üzüntü ile yangını seyrederken diğer tarafdan da kerâmetini görsekdiye ümitli bir bekleyiş içerisindeydiler. Tam bu sırada ters yöndenesen bir rüzgâr yangını türbeden uzaklaştırdı ve yangın zarar vermedi.
1) Denizli`de Türbeler-Kitâbeler-Yatırlar; s.17-18