Evliyânınmeşhurlarından. İsmi Muhammed bin Muhammed el-Hâfız-ı Buhârî olup,Muhammed Pârisâ hazretlerinin oğludur. Künyesi Ebû Nasr, lakabıHâfızüddîn`dir. Doğum târihi bilinmemektedir. 1460 (H.865) senesindevefât etti. Kabri Belh şehrindedir.
Küçük yaştan îtibâren babası ve Şâh-ıNakşibend Muhammed Behâeddîn Buhârî hazretlerinin pak huylu, temizsoylu halîfesi Muhammed Pârisâ hazretlerinin terbiyesi ve eğitimialtında yetişti.Ondan aldığı feyz, bereket ve mârifetle âlimlerarasında seçkin bir yere geldi. Dînî ilimlerde ve tasavvuf ilminde çokyüksek derecede bir âlim oldu. Tasavvuf makamlarında babasının yerinitutacak kadar bir üstünlüğe kavuştu.
Bütün bu hallerine rağmen görülmemiş birtevâzua sâhipti. İlmini ve tasavvuftaki üstün hallerini hep gizlerdi.Kendisine bir suâl sorulduğu zaman, kitâba bakalım der, kitaplara bakarsonra cevap verirdi. Kitabı eline alıp açar açmaz, sorulan suâlincevâbı bulunan yer çıkardı. Bâzan da bir iki sayfa yakını çıkardı.
Ebû Nasr Pârisâ hazretleri pekçok talebeyetiştirdi. Bunlardan en meşhurları, Süleymân Firketî, Şeyh AbdurrahmânNiyestânî ve Şeyh Pîr Halta`dır.
Ebû Nasr Pârisâ hazretlerinin sohbetindeve hizmetinde bulunan meşhur halîfelerinden Pîr Halta ondan şu beytinakletmiştir:
Sabırla kanâati kendine yol tut;Bu derdi huy edinenler elem çekmez.1) Nefehât-ül-Üns; s.435
2) Reşehât; s.92
3) Hadâik-ül-Verdiyye; s.143
4) İslâm ÂlimleriAnsiklopedisi; c.11, s.355
Ana Sayfa