Cezâyir`deyetişen büyük velîlerden. İsmi Ahmed bin Mustafa, künyesi Ebü`l-Abbâs,nisbesi Alevî`dir. 1874 (H.1291) senesi Müstegânim şehrinde doğdu. 1934(H.1353) senesi, doğum yeri olan Müstegânim şehrinde vefât etti.
Ebü`l-Abbâs, iyi bir âile terbiyesigördü. Sâlih bir zât olan babası Mustafa Efendinin terbiye vehimâyesinde yetişti. İlim ve edeb öğrendi. Annesi de sâlihâ bir hanımidi. Hâmile iken rüyâsında Peygamber efendimizi görmekle şereflenmiş vePeygamber efendimizin müjdesine kavuşmuştu.
FâtımaHanım anlatır: Bir gece rüyâmdaâlemlerin efendisi olan Peygamber efendimizi görmekle şereflendim.Mübârek ellerinde bir demet nergis çiçeği vardı. Tebessüm ederek çiçekdemetini bana attılar. Ben de onu büyük bir hayâ ve edep içerisindeyakaladım ve uyandım. Büyük bir sevinç içerisinde rüyâmı zevcime,kocama anlattım. O da buna çok sevinip; Bu rüyân, Allahü teâlânınbizlere sâlih bir erkek evlâd ihsân edeceğine alâmettir. diye tâbiretti. Yedi ay sonra bir oğlum dünyâya geldi. Allahü teâlâ bizi,rüyâmdaki müjdeye kavuşturmuştu.
Ebü`l-Abbâs Ahmed, küçük yaşta Kur`ân-ıkerîmi ezberledi. Müstegânim`deki ilim sâhibi zâtlardan istifâde içinderslerine iştirâk etti. Evliyânın önde gelenlerinden Şeyh MuhammedBûzidî`nin sohbetlerinde kemâle gelip, olgunlaştı. O hocasıyla olangörüşmesini şöyle anlatır: Bir gün dükkanımıza Şeyh Muhammed Bûzidîhazretleri gelmişti. Bir ara bana; Senin yılanlardan korkmadığınıduydum. Eline alıp onları tutarmışsın. dedi. Ben de; Evet efendimdoğrudur. dedim. Yine o; Pekâlâ! Şimdi bir yılan bul getir dehuzûrumuzda ona dokun görelim. dedi. Ben de; Kolay. dedim ve oradanayrıldım. Şehir dışında bir yerden küçük bir yılan yakalayıp önünekoydum. Elimde onu evirip çevirmeye başladım. Muhammed Bûzidî dikkatlebenim hareketlerime bakıyordu. Sonra bana; Pekâlâ bundan büyüğünügetirebilir misin? dedi. Ben de; Büyüğü küçüğü benim için birdir.dedim. O zaman bana; Ben sana büyük bir yılan söylesem acaba onututabilir, onunla başa çıkabilir misin? Onu tutup, zararındankorunabilirsen, sana gerçekten hakîm derim. dedi. Ben hayretleriçinde; O nerede? dedim. Bunun üzerine; O, senin nefsindir. Onunzehrinin şiddeti yılanın zehrinden daha çoktur. İşte bu yılanıtutarsan, onu hâkimiyetin altına alırsan, sen o zaman yetişmişsayılırsın. dedi ve şöyle ilâve etti: Evlâdım şimdi âdetin olanşeyleri bu söylediğim şey için yap. Şayet yapabilirsen. buyurdu. Sonraoradan ayrıldım. Nefsi ve nefs yılanının zehrinden daha şiddetli olanzehrin ne olduğunu düşünüyordum. Daha sonra gidip Şeyh MuhammedBûzidî`ye talebe oldum. Onun yardımıyla yılandan daha zararlı veşiddetli zehiri olan nefsimin kötülüklerinden korundum. Riyâzet,nefsimin istediği şeyleri yapmamakla onu ıslah etmeye çalıştım.
Ebü`l-Abbâs Müstegânimî hocasınınterbiyesi altında yetişti. Vefâtından sonra yerine geçti. Tunus,Trablus, Hicaz, Şam, İstanbul gibi birçok yerleri dolaştı. Gittiğiyerlerdeki ilim sâhipleriyle sohbetlerde bulundu. Dönüşünde Müstegânimve başka yerlerde birçok dergâh inşâ etti. Çok talebe yetiştirdi.Aleviyye adı verilen tasavvuftaki yolu her yere yayıldı. Kerâmetlerigörüldü. Çok ibâdet ederdi. Uzun boylu ve çok heybetli idi. Allah içinsever, Allah için düşmanlık ederdi. Hilmi, yumuşaklığı çoktu. İyiyiemreder kötülükten sakındırırdı.
Şeyh Muhammed bin Habîb el-Bûzidî vefâtıânında yerine açıkça kimin geçeceğini bildirmedi. Lâkin talebelerininve sevdiklerinin gördükleri sâlih rüyâlar, Ebü`l-Abbâs Müstegânimî`ninyerine geçtiğini tasavvuftaki yolunu gösterdiğini işâret etmişti.
Ebü`l-Abbâs Müstegânimî anlatır: Hocamınvefâtından bir gece evvel rüyâmda, yerde oturuyordum. Hocam çıkageldi.Ona hürmet için derhal ayağa kalktım. Heybetinden titredim. Oturmamıemretti. Huzûrunda oturdum. Sonra onun Peygamber efendimiz olduğunuanladım. Nasıl anlayamadım diye kendime sitem ettim. Zîrâ O`na gerekenhürmeti gösterememiştim. Başım yerde olarak kalakaldım. Az sonraefendimiz; Sana niçin geldim biliyor musun? buyurdular. Ben de;Bilmiyorum yâ Resûlallah! diye cevap verdim. O zaman; Bir sevdiğimizvefât etti. İnşâallah onun yerine sen geçeceksin. Bu hususta nedersin? buyurdular. Ben; Ey Allah`ın resûlü! Böyle bir makâma geçincebana kim yardım eder, beni kim kabûl edip tâbi olur. diye arzettim. Ozaman Resûlullah efendimiz; Ben seninle berâberim. Ben sana yardımederim. buyurdular ve sükût ettiler. Sonra ayrıldılar. Ben de rüyâmdanbüyük bir ferah içinde uyandım. Benim, hocamın yerine geçeceğimimüjdelemişlerdi.
İsmâil Müstegânimî anlatır: ŞeyhMuhammed el-Bûzidî hazretlerinin vefâtından sonra onu seven ve yolundagidenler olarak, Ebü`l-Abbâs Müstegânimî`nin sohbetinde ve hizmetindebulunuyorduk. O günün gecesinde bir rüyâ gördüm. Rüyâmda MuhammedBûzidî hazretleri neşeli bir şekilde yanıma geldi ve; Sizi tebrikederim. Yaptığınızı beğendim. Sizler onun sohbetine devâm ediniz.buyurdu. Sonra uyandım. Anladım ki El-Bûzidî hazretleri, yolunun edebive gizliliği bakımından açıkça değil de mânen onu yerine vekilbırakmıştı.
Abdülkâdir bin Konâvî anlatır: Muhammedel-Bûzidî`nin vefâtından sonra bir rüyâ gördüm. Rüyâmda bâzı kimseleronun yerine geçecek olan hakkında konuştular. Netîcede aralarındamünâkaşa çıktı. Onlardan birisi; Şehrin kadısına gidelim aramızda ohüküm versin. dedi. Beraberce gittik. Kâdı bizi heybetle karşıladı ve;İşiniz nedir? diye sordu. Meseleyi anlatınca, bizi bir odaya aldı ve;Uzun söze hâcet yok. Ebü`l-Abbâs Müstegânimî bu makâmın sâhibi,ehliyetli bir zâttır. Başkasının hakkındaki meşveretine ihtiyâcıyoktur. dedi. Herkes bu sözü kabûl etti.
Abdülkâdir bin Abdurrahmân anlatır:Muhammed Bûzidî`nin vefâtı bizim için çok acı oldu. Kalplerimiz mahzûnkaldı. Vefât ettiği günün gecesi rüyâmda onu gördüm. Çok sevindim. Onahâlinden, Allahü teâlânın ne muâmele yaptığından sordum. O; Şu andaAllahü teâlânın rahmeti deryâsında yüzüyorum. buyurdu. Ben; Efendim!Sizi sevenlere yolunuzu devâm ettirecek, onlara rehberlik edecek kimibıraktınız? diye sordum. O zaman bana; Fidan, benim diktiğimfidandır. Ahmed Müstegânimî onu korur ve gözetir. buyurdu.
Muhammed Sûsî anlatır: Bir gece rüyâmdaevimizin kapısı çalındı. Gidip baktığımda, kapının açık olduğunugördüm. Halbuki kapı kilitli idi. Karşımda Şeyh Muhammed el-Bûzidî`yigördüm. Arkasında uzun boylu, heybetli bir zât duruyordu. Sonra onunEbü`l-Abbâs Ahmed Müstegânimî olduğunu anladım. İçeri girip bir müddetkaldılar. Şeyh el-Bûzidî hazretleri gitmek istediğinde ona; Efendim,siz âhirete gidince bize kimi bıraktınız. dedim. Bunun üzerine o;Sevdiklerimize bunu, bunu bıraktım. buyurarak eliyle Şeyh AhmedMüstegânimî`yi işâret etti.
İbrâhim bin Felih anlatır: Hikmet-iİlâhî rüyâmda Eshâb-ı Kehfi gördüm. Yanlarında Kıtmîr adlı köpekleri devardı. Onlara kabirlerinden kalkıp buralara gelmelerinin sebebinisorunca, bana; Allahü teâlânın izniyle Ahmed Müstegânimî vetalebelerine yardım ederiz. Devâm ettirdiği yolunu korumak içindiriltildik. dediler.
Ahmed bin Muhammed Dahman anlatır:Rüyâmda hazret-i Hasan ve hazret-i Hüseyin`i gördüm. Resûlullahefendimizin huzûr-ı şerîflerinde konuşuyorlardı. Onlara yaklaşıp; EyResûlullah efendimizin mübârek torunları! Bize şefâat edin. Sizinanneniz hazret-i Fâtıma`dır. dedim ve şefâat etmeleri için ısrarettim. O zaman bana; Sen Ahmed Ebü`l-Abbâs`ın hizmetinde bulunmaklaarzuna kavuşursun. Zîrâ o bize hizmet eder, yolumuzda bulunur.buyurdular.
VESVESE
Ebü`l-Abbâs hazretlerini sevenlerdenbirisi şöyle anlatır: Abdest alırken bende çok defâ vesvese meydanagelirdi. Bu durum Ebü`l-Abbâs`a ulaştı. Bir gün bana dedi ki:Duyduğumuza göre, abdest alırken sende vesvese olurmuş. Ben de; Evetöyledir. dedim. O zaman bana; Bu tâife (ehl-i tasavvuf) şeytanlaoynar, yoksa şeytan onlarla oynayamaz. dedi. Sonra aradan epeyce zamangeçti. Tekrar huzûruna girdim. Bana; Vesvese durumun nasıl oldu?deyince; Aynen devâm ediyor. dedim. Bunun üzerine bana; Eğer buvesveseyi terk etmezsen, bize gelmeyeceksin. dedi. Bu söz bana ağırgeldi. Çok korktum. Ondan sonra Allahü teâlânın izni ile vesvese bendenkayboldu.
HOCAMIZA ÖLÜ DEME!
Münevver bin Tunus anlatır: Bir gecerüyâmda kendimi Şeyh Muhammed el-Bûzidî hazretlerinin dergâhındagördüm. Ebü`l-Abbâs Müstegânimî de onun kabri yanında oturuyordu. Kabride açıktı. O sırada el-Bûzidî hazretleri kefeni ile kabrindençıkıverdi. Ebü`l-Abbâs Müstegânimî ona döndü ve yüzündeki kefeni açtı.Nûrânî çehresi daha da güzelleşmiş bir şekilde ortaya çıktı. SonraAhmed Ebü`l-Abbâs Müstegânîmî`den içmek için su istedi. Ebü`l-Abbâshemen bir kâse su getirdi. O da alıp içti. Sonra bana da içirdi. Ozaman ben; Kapta kalan bu su sevdikleriniz için de şifâ olur. dedim.Şeyh el-Bûzidî hazretleri bu esnâda Ebü`l-Abbâs Müstegânimî ilekonuşmaya başladı. Ona ilk sözü; Ey Ebü`l-Abbâs! Nerede olursan ol benseninle berâberim. Korkma. Dünyâ ve âhiretin hayırlarını topladığınadâir seni müjdelerim. buyurdu. Sonra Ebü`l-Abbâs bana doğru döndü ve;Hocamıza ölü deme. O gördüğün gibidir. O yapması gereken vazîfeyiyerine getirmiştir. dedi.
1) Min Kitâbı Ravd-üs-Seniyye; s.7
2) Mu`cem-ül-Müellifîn; c.2, s.179
3) El-A`lâm; c.1, s.258
EBÜ`L-ABBÂS MÜSTEGÂNİMÎ kabir adresi konusunda bilginiz varsa lütfen 
