Anadolu`da yetişen büyük velîlerden. ŞeyhHabîb`in soyu, baba tarafından hazret-i Ömer-ül-Fârûk`a ve annetarafından hazret-i Ebû Bekr Sıddîk`a ulaşır.
Doğum târihi belli değildir.Niğde`ninOrtaköy kasabasında doğdu. İlk tahsîline burada başladı.Sultan Rükneddîn Medresesine müderris oldu.
Şerh-i Akâid kitabınıokuduğu sıralarda, daha çok ilim tahsîl etmek ve mânevî feyizlerekavuşmak arzusuyla İran taraflarına gitti. Orada bulunan SeyyidYahyâŞirvânî`nin dergâhına gelince, kapının önünde talebelerinden bâzısı ilekarşılaştı ve onlara; Şeyhiniz beni bir günde Hak teâlânın sevgisinekavuşturabilir mi? diye sordu. Talebelerinin önde gelenlerinden HacıHamza, onun bu suâline çok kızıp; Senin bunda şüphen mi var? diyereköyle bir vurdu ki, Şeyh Habîb`in aklı başından gitti, uzun süre kendinegelemedi.
Bu durumu haber alan Seyyid Yahyâhazretleri, hemen Şeyh Habîb`i çağırtıp; Dervişler gayretli olur. Senonların kusûruna bakma ve sakın huzursuz da olma! Hem hüküm, seninîtikâd ettiğin, inandığın hâl üzeredir. diyerek onu tesellî etti vegönlünü alan güzel sözler söyledi. Ayrıca ona; Şu pencerenin yanınagidip otur, orada gördüklerini gelip bize anlat! diye emretti. ŞeyhHabîb bu emre uydu. İşâret ettiği yere varır varmaz, hakîkat âlemininbütün sırları kendisine açıldı. Melekler âleminin nice manzaralarıgözleri önüne serildi. O, bambaşka bir insan oluvermişti. Kalbindedünyâ sevgisine dâir bir şey kalmamış, yüksek mârifetlere kavuşmuş,dergâha geldiğinde gönlünden geçenlere erişivermişti. Bir anda fenâmakâmına yükseldi. Bu hâdise ile hocasının büyüklüğünü anlayan ŞeyhHabîb, on iki yıl onun hizmetinde bulunarak, daha nice yüksek hâllerekavuştu.
Sonra hocasından izin alarak Anadolu`yageri döndü. Bir süre Ankara`da kaldı ve Hâcı Bayram-ı Velîhazretlerinin nûrlu kabirlerini sık sık ziyâret ederek çok feyzlerekavuştu. Akşemseddîn hazretlerinin sohbetlerine de devâm etti.Kayseri`de Şeyh İbrâhim ve evliyânın büyüklerinden Emîr-iKayserî ilesohbetlerde bulundu. Mekke-i mükerremeye giderek Zeyniyye yolununbüyüklerinden Şeyh Abdülmu`tî ile dostluğunu ilerletti. Bu büyüklersâyesinde nice feyzlere kavuştu ve herbirinden pekçok istifâde etti.
Şeyh Habîb, takvâ ehli bir zât olup, dörtmezhebe de riâyet ederdi. Üç defâ hacca gitti. Seyâhati çok severdi.Aydın, Sivas ve Anadolu`nun daha birçok şehrini gezdi. Bir araİskilip`te oturdu ve orada Ebüssü`ûd Efendinin babası Şeyh Muhyiddîn-iİskilîbi ile dostluk kurdu. Çeşitli ilimlerde derin ve ince bilgileresâhipti. Çok kerâmetleri görüldü. Hiç kimse, onun bir yere uzanarakveya dayanarak uyuduğunu görmemiştir. Yalnız hastalığının çokağırlaştığı bir hâldeyken, bir yere dayandığı görüldü.
Sultan İkinci Bâyezîd Hânın şehzadesiŞehinşâh Bey`in nişancısı şöyle anlatır: Şeyh Habîb ile berâber akşamnamazını kılıyorduk. Bir akrep, secde yerinden geçip, safın birtarafına gitti. Ne olduğunu bilemediğimden aklım karmakarışık oldu.Namazda huzûrum kaçtı. Namazdan sonra yemek getirdiler. Fakat akrepsanki kafamın içini sokuyordu. Hep onu düşünüyordum. Bir türlü yemeğiyiyemiyordum. Gönlümden geçirdiğim bu düşünceyi Allahü teâlâ, ŞeyhHabîb`in kalbine ilhâm edince, bana; O zavallı akrep bizim yanımızageldi.Peygamber efendimizin;
İki karayı (yılan ve akrebi)
gördüğünüzdeöldürünüz! hadîs-i şerîfine uyarak, onu namazda iken öldürdük.Gönlünüzü meşgûl etmesin! dedi. (Namazda yılanı ve akrebi öldürmeknamazı bozmaz.) Böylece zihnimdeki endişe ortadan kalkmış oldu. Benimâdetlerimden olduğu için, gönlümden geçirerek; Eğer yemek helâl iseBismillâh. diyerek yemeğe başladım. Bunun üzerine Şeyh Habîb;Helâldir, şüphen olmasın! dedi.
Habîb Ömerî Karamânî 1496 (H.902)senesinde Amasya`da vefât etti. Mehmed Paşa Câmiinin batı tarafındaNezir Mehmed Paşa ile oğlunun kabirleri arasında defnedildi.
1) Tâc-üt-Tevârih; c.2, s.540
2) Şakâyık-ı Nu`mâniyye Tercümesi (Mecdî Efendi); s.282
3) Osmanlı Müellifleri; c.1, s.58
4) İslâm ÂlimleriAnsiklopedisi; c.14, s.49
5) Lemezât; (Üniversite Kütüphânesi, No:1896) v.148
HABÎB ÖMERÎ KARAMÂNÎ kabir adresi konusunda bilginiz varsa lütfen 
