GümüşhâneliAhmed Ziyâüddîn Efendinin halîfelerinden Mustafa Feyzî Efendinintalebesi. Adı, Abdülazîz, soyadı Bekkine`dir. Babası Kazanlı tüccarHâlis Efendidir. 1895 (H. 1313) senesinde İstanbul`da doğdu. 1952(H.1372) senesinde İstanbul`da vefât etti. Kabri Edirnekapı Sakızağacıkabristanındadır.
Babası zengin bir tüccar olan AbdülazîzBekkine İstanbul Mercan`daki evlerinde doğdu. Henüz okula gitmedenKaptan Paşa Câmii İmâmı Halil Efendiden Kur`ân-ı kerîm okumayı öğrendi,Arapça ve din dersleri aldı. Daha sonra Dârüttedrîs`e devam ederek bumektebi bitirdi. Bir müddet babasının yanında çalıştıktan sonra,1910`da âilesi ile birlikte Kazan`a gitti. Aslen Kazanlı olduklarındanorada binâ ve arâzileri vardı. Otuz odalı olan evlerinin, çoğuodalarında ilim tahsîl eden talebeler barınırdı. Abdülazîz Efendi birmüddet Kazan`da kaldı. Sonra Buhârâ`ya geçerek orada beş yıl müddetleilim tahsîl etti. Babasının vefâtı üzerine memleketine dönüp,kardeşlerini de alarak 1921`de İstanbul`a geldi. İki anneden, on ikisikız olmak üzere on altı kardeştiler. Erkek kardeşleriyle birlikteAsmaaltında bir dükkan açıp kısa bir müddet çalıştırdı. Sonra dükkanıkapatıp Çarşıkapı`daki Bâyezîd Medresesine devâm etti. Bu medresedenmezûn olduktan sonra ilk olarak Beykoz`da, daha sonra da Aksaray`da bircâmide imâm olarak vazîfe aldı. Sonra sırasıyla, Yazıcı Baba,Kefeli veZeyrek Çivicizâde, Ümmü Gülsüm câmilerinde İmâm-Hatip olarak vazîfeyaptı. Zeyrek`teki bu vazîfesi on üç sene kadar sürdü.
Abdülazîz Bekkine Kazan`dan döndüktensonra medrese arkadaşı Mehmed Zâhid Efendi vâsıtasıyla TekirdağlıMustafaFeyzî Efendi ile tanıştı ve sohbetlerine devâm etti. Yirmi yediyaşındayken 1922`de mânevî ilimlerde irşâd selâhiyeti mertebesineulaştı.
Râmûz el-Ehâdis kitabını okutma icâzeti aldı. Bütünhayatı boyuncaİslâmiyeti öğrenmek ve öğretmekle meşgûl oldu. pek çoktalebe yetiştirdi. Sohbetleri tatlı bir hava içinde geçerdi.Konuşmaları kısa, mânâlı ve özlü idi. Bir gece, sohbetinde talebelerinededi ki:
Bir gün gelir danışacak hocalarınız dabulunmaz. Öyle bir günde seçeceğiniz insanda arayacağınız vasıf nedir?
Orada bulunanlar değişik şeylersöylediler. Fakat bu cevapları yeterli bulmayan Abdülazîz Bekkine şöylesöyledi:
O kimsenin sabrını kontrol edersiniz.İnsanlarda riyânın karışamıyacağı, anlaşılabilir tek vasıf sabırdır.Sabır musîbet geldiği an (ilk anda) hiç şikâyet edilmeden sîneyeçekebilme hâlidir. Şâyet o kimse ilk anda feverân eder de sonra sîneyeçekerse, ona sabırlı değil tahammüllü insan denir.
Bir sohbetinde de şöyle dedi:
Müminin dünyâya bakışı öyledir ki,dünyâdaki zevk ve sefâya bakar, arkasında Cehennem`i görür. Meşakkate,hizmete bakar, arkasında Cennet`i görür. Yâni müminin nazarı dünyâyatakılmaz.
Abdülazîz Bekkine iki defâ hacca gitti.İkinci gidişinde hacdan döndükten sonra rahatsızlandı. Yakalandığırahatsızlıktan kurtulamıyarak 57 yaşında 2 Kasım 1952 (H.1372)senesinde İstanbul`da vefât etti. Edirnekapı Sakızağacı kabristanındadefnedildi.
Abdülazîz Bekkine zekî bir kimse idi.Hangi meslekten, tahsîl ve kademeden olursa olsun sohbetinde bulunanherkes, zekâ ve ilmine hayran kalırdı. Hoş sohbet olup, meclisindebulunanlar ondan ayrılmak istemezlerdi. Sohbetleri umûmiyetlesualli-cevaplı geçerdi. Sohbetlerinde zaman da mevzubahs değildi.Umûmiyetle yatsı namazından sonra oturulur, bâzan sabaha kadar devâmedilirdi.
Buyurdular ki:
Bu işin (âhiret yolculuğunun) mihveriAllah`ın muhabbetidir.
Seni Mevlâdan alıkoydu ise, dünyâ birçöp de olsa dünyâdır.
Peki, demesini öğrenmek lâzımdır.
İslâmiyet baştanbaşa mes`ûliyet vemükellefiyettir. Ondan kaçamayız.
Tâlib başkasının yükünü yüklenip,kimseye yük olmayan kimsedir.
1) Râmûz-ül-Ehâdîs Mukaddimesi
ABDÜLAZÎZ BEKKİNE kabir adresi konusunda bilginiz varsa lütfen 
