Anadoluevliyâsından. Boyabat`ta doğdu. Doğum târihi bilinmemektedir. 1601(H.1010) senesinde Medîne`de vefât etti. Bakî Kabristanında hazret-iAbbâs`ın türbesi yakınına defnedildi. İstanbul`da ilim tahsîli yaptı.Müftî ve Nakîb-ül-eşrâf olan Ma`lumzâde`den ilim öğrendi. Sonratasavvufa meyledip Alacahisarlı Hasan Efendiden feyz aldı. Tasavvuftayetiştikten sonra Kefe halkını irşâd etmekle vazîfelendirildi. Kefe`debir müddet insanlara dînin emirlerini ve yasaklarını anlatmakla meşgûloldu. Sonra hocası Hasan Efendinin ziyâretine gidip, müsâde alarak,Medîne-i münevvereye gitti ve orada yerleşti.
İbrâhim Medenî âhiret adamı olarakyaşamış, dünyâya aslâ meyletmemiştir. Üç senede bir gömlek diktirir,soğuktan sıcaktan korunmak niyetiyle giyerdi.Başka elbisebulundurmazdı. Vefât ettiğinde fakir kimseler kapısında toplanıpağlaşmaya başladılar. Birisi bu fakirlere; Sizin ağlaştığınız bu zâtfakir biriydi. Neden böyle ağlaşıyorsunuz? dedi. Fakirlerden biri;Gerçi o, görünüşte fakirdi. Fakat bambaşka halleri vardı. On beşseneden beri bu zât her sene bizim ihtiyâcımızı karşılayacak kadaryiyecek, giyecek ve para dağıtırdı. Bundan sonra bizim hâlimiz neolacak diye ağlaşırız. demiştir.
Lemezât müellifi şöyle der: 1618senesinde hacca gittiğimde İbrâhim Medenî`nin talebelerinden Abdülhayadında bir zât ile görüştüm. Onun hakkında anlatılanları söyleyince,bana dedi ki: Evet, onun bir çömleği vardı. İçinde dâimâ buğdaybulunur ve hiç eksilmezdi. Ondan fakirlere dağıtırdı. Bir de eski birçantası vardı. O çantadan da para çıkarıp dağıtırdı.
1) Lemezât; s.161 b (SüleymâniyeKütüphânesi, Hacı Mahmûd Kısmı, No: 4536
2) Şakâyık-ı Numâniyye Zeylî; s.470