Nalıncı Baba’nın asıl adı, Muhammed MimiEfendi’dir. Bergamalıdır.1592’de vefat etti. Cenaze hizmetlerini bizzat padişah gördü ve onuevine defnetti. Kabri üzerine bir kubbe, önüne bir çeşme koydurdu. Birtekke ile adını yaşattı. Türbesi Unkapanı’nda, eski Cibali TütünFabrikası’nın arkasında, Haraçzade Camii karşısındadır.
Padişahınİşi Ne!
MuratHan (III. Murat) o gün bir hoştur. Telaşeli görünür. Sanki birşeyler söylemek ister, sonra vazgeçer. Neşeli deseniz değil, üzüntülüdeseniz hiç değil. Veziriazam Siyavuş Paşa sorar:
- Hayrola efendim, canınızı sıkan bir şey mi var?
- Akşam garip bir rüya gördüm.
- Hayırdır inşallah.
- Hayır mı, şer mi öğreneceğiz.
- Nasıl yani?
- Hazırlan dışarı çıkıyoruz.
Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Görünen o ki padişah hâlâ gördüğürüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir. Seri ve kararlıadımlarla Beyazıd’a çıkar, döner Vefa’ya. Zeyrek’ten aşağılarasallanır. Unkapanı civarlarında soluklanır. Etrafına daha bir dikkatlibakınır. İşte tam o sıra, orta yerde yatan bir ceset gözlerine batar.Sorarlar ‘Kimdir bu?’ Ahali ‘Aman hocam hiç bulaşma.’ derler, ‘Ayyaşın,meyhur’un biri işte!’
- Nereden biliyorsunuz?
- Müsaade et de bilelim yani. Kırk yıllık komşumuz.Bir başkası tafsilata girer. ‘Biliyor musunuz?’ der, ‘Aslında iyisanatkârdır. Azaplar Çarşısı’nda çalışır, nalının hasını yapar. Ancakkazandıklarını içkiye, fuhşa harcar. Hem şişe şişe şarap taşır evine,hem nerede namlı mimli kadın varsa takar peşine.’ Hele yaşlının biriçok öfkelidir:
‘İsterseniz komşulara sorun.’ der, ‘Sorun bakalım, onu bir kere olsuncemaatte gören olmuş mu?’
Hasılı mahalleli döner ardını gider. Bizim tebdil-i kıyafet mollalarkalırlar mı ortada. Tam vezir de toparlanıyordur ki padişah önünükeser.
- Nereye?
- Bilmem. Bu adamdan uzak durmayı yeğlersiniz sanırım.
- Millet bu, çeker gider. Kimseye bir şey diyemem. Ama biz gidemeyiz.Öyle veya böyle tebaamızdır. Defnini tamamlasak gerek.
- İyi ya, saraydan birkaç hoca yollar, kurtuluruz vebalden.
- Olmaz. Rüyadaki hikmeti çözemedik daha.
- Peki ne yapmamı emir buyurursunuz?
- Mollalığa devam. Naaşı kaldırmalıyız en azından.
- Aman efendim. Nasıl kaldırırız?
- Basbayağı kaldırırız işte.
- Yapmayın etmeyin sultanım, bunun yıkanması paklanması var.Tekfini, telkini...
- Merak etme ben beceririm. Ama önce bir gasılhane bulmalıyız.
- Şurada bir mahalle mescidi var ama...
- Olmaz. Vefat eden sen olaydın nereden kalkmak isterdin?
- Ne bileyim Ayasofya’dan, Süleymaniye’den. En azından FatihCamii’nden.
- Ayasofya ile Süleymaniye’de devlet erkanı çoktur. Tanınmakistemem. Ama Fatih Camii’ni iyi dedin. Haydi yüklenelim.
Ve gelirler camiye. Siyavuş Paşa sağa sola koşturur kefen, tabutbulur. Padişah bakır kazanları vurur ocağa. Usulü erkanınca bir güzelyıkarlar ki naaş ayan beyan güzelleşir sanki. Bir nurdur aydınlanıralnında. Yüzü şakilere benzemez. Hem mânâlı bir tebessüm okunurdudaklarında.
Padişahın kanı ısınmıştır bu adama, vezirin ona keza. Meçhulnalıncıyı kefenler, tabutlar, musalla taşına yatırırlar. Ama namazvaktine hayli vardır daha. Bir ara vezir sıkıntılı sıkıntılı yaklaşır‘Sultanım’ der, ‘Yanlış yapıyoruz galiba’.
- Nasıl yani?
- Heyecana kapıldık, cenazeyi sorup araştırmadan getirdik buraya,Kimbilir hanımı vardı belki, belki de yetimleri?
- Doğru. Öyle ya. Neyse, sen başını bekle, ben mahalleyi dolanıpgeleyim.
Vezir cüzüne, tesbihine döner, padişah garip maceranın başladığınoktaya koşar. Nitekim sorar soruşturur, nalıncının evini bulur. Kapıyıyaşlı bir kadın açar. Hadiseyi metanetle dinler, sanki bu vefatı beklergibidir. ‘Hakkını helal et evladım.’ der, ‘Belli ki çok yorulmuşsun.’Sonra eşiğe çöker, ellerini yumruk yapar, şakaklarına dayar.
Ağlar mı? Hayır. Ama gözleri kısılır, belki hatıralara dalar. Nedensonra silkinip çıkar hayal dünyasından. ‘Biliyor musun oğlum?’ diyedertli dertli söylenir, ‘Bizim efendi bir âlemdi vesselâm. Akşamlarakadar nalın yapar, ama birinin elinde şarap şişesi görmesin, elindekiniavucundakini verir satın alırdı. Sonra getirip dökerdi helaya.’
- Niye?
- Ümmet-i Muhammed içmesin, diye.
- Hayret.
-Sizin zamanınızı satın almadım mı?
Sonra malum kadınların ücretini öder eve getirirdi. ‘Ben sizinzamanınızı satın aldım mı, aldım.’ derdi. ‘Öyleyse şimdi dinlesenizgerek...’ O çeker gider, ben menkıbeler anlatırdım onlara. Mızraklıİlmihal, Hüccet-ül İslâm okurdum.
- Bak sen! Millet ne sanıyor halbuki.
- Milletin ne sandığı umurunda değildi. Hoş, o hep uzak mescidleregiderdi. ‘Öyle bir imamın arkasında durmalı ki...’ derdi, ‘Tekbiralırken Kâbe’yi görmeli.’
- Öyle imam kaç tane kaldı şimdi.
- İşte bu yüzden Nişanca’ya, Sofular’a uzanırdı ya. Hatta bir gün‘Bakasın Efendi!’ dedim,
‘Sen böyle böyle yapıyorsun; ama komşular kötü belleyecek. İnancenazen kalacak ortada’.
- Doğru öyle ya?
- ‘Kimseye zahmetim olmasın!’ deyip mezarını kazdı bahçeye. Ama benüsteledim. ‘İş mezarla bitiyor mu?’ dedim. ‘Seni kim yıkasın, kimkaldırsın?’
- Peki o ne dedi?
- Önce uzun uzun güldü, sonra ‘Allah büyüktür hatun.’ dedi, ‘Hempadişahın işi ne?’
Kaynak: ZamanAilem
Ana Sayfa
NALINCI BABA kabir adresi konusunda bilginiz varsa lütfen 
