Hindistan`ınmeşhur velîlerinden. Doğum tarihi bilinmemekte olup, 1546 (H.953)senesinde vefât etti. İmâm-ı Rabbânî`nin babası Abdülehad`ın hocasıdır.Evliyânın meşhûrlarından Şeyh Abdülkuddûs`ün ikinci oğlu ve tasavvufdahalîfesidir. Babasından sonra irşâd makâmına geçmişti. Babasındanbaşka, zamânın meşhûr âlimlerinden olan Seyyid İbrâhim EbherîKadirî`den veŞeyh Nizâmeddîn-iHâlidî`den icâzet ve hilâfet aldı.Dîninemirlerine uymakta çok gayretli, yüksek hâller sâhibi ve sözleri çoktesirli idi. Çok kitap yazdı.
Mecz-ül-Bahreyn adlı eseri, dinve yakîn ilmindeki sırlar hakkındadır.
Mektûbât adlı eseri deçok bereketlidir.
Abdülehad hazretlerine kendielyazılarıyla yazdığı bir mektubunda şöyle buyurmuştur: Meâlen;
Rabbininnîmetlerini söyle buyurulan âyet-i kerîme mûcibince, Allahüteâlâya hamd ve minnetler olsun ki, Allah`tan başka gözümde hiçbir şeykalmadı. Bununla berâber, iflâs ve aczden başka elimde bir şey yok,hayret ve kuvvetsizliklerden başka yolum yok.
Beyt:
Susamış, hem de sudan ayrıyım,
Hazîne başında, bir dilenciyim.1) Tam İlmihâl Seâdet-i Ebediyye; (49. Baskı) s.1136
2) Zübdet-ül-Makâmât; s.101
3) Umdet-ül-Makâmât; s.110
4) İslâm Âlimleri Ansiklopedisi; c.14, s.301